به نام خداوندگار قلم 

غزل نوزدهم از مجموعه غزل ممیزی به قلم منوچهر ابراهیمی احمد آباد

🙏

 

چشم‌هایت تا به روی چشم‌هایم بسته نیست 
نه، به سمت هیچ دریایی دلم وابسته نیست
هر بهاری که بدون خنده‌ات گل می‌کند 
شاخه‌ای می‌گفت حتی در خیال هسته نیست
در نیاوردیم سر ازکارهایِ مویِ تو 
هیچ رازی در جهان چون روسری سربسته نیست
زاهدی که قصد دارد از نگاهت بگذرد 
شک ندارم بین مردم آدمی وارسته نیست
هر نگاهت عاملِ قتلِ هزاران شاعر است 
مانده‌ام در اینکه آیا چشم‌هایت خسته نیست؟
شاعری کردی و نظم شعر را بر هم زدی 
هیچ بیتی مثل ابرویت به هم پیوسته نیس

 

منوچهر ابراهیمی احمد آباد 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *