غزل عاشقانه موی تو(منتشر شده در کتاب خیال زخمی)
شعر وقتی قافیه اش موی تو باشد، محشر است
«دوستت دارم» به لحنِ پارسی، شیرینتر است
با ردیف و قافیه وقتی صدایم میزنی
تیرگیها در دلم غرقِ گلِ نیلوفر است
هیچ حرفی جایِ «جانم» را نمیگیرد به عشق
واژههای خطِ ما از هر شرابی برتر است
در سکوتِ بینِ مصرعها هزاران قصه است
گاه یک «ای کاش»، از صدها تغزل بهتر است
مثلِ پیچک میتند بر قامتِ جان، واژهات
خندهات چون عطرِ نارنجِ بهاری، نوبر است
یک پیامک وقتی از جنسِ غزلهای تو شد
گوشیام از گرمیِ احساسِ تو خاکستر است!
شعر یعنی چشمِ تو، وقتی که میخوانی مرا
زیرِ سقفِ آسمان، این عاشقی افسونگر است
داوود محمدکیا