دیوان اشعار, غزلیات داوود محمدکیا

جهان پیری ست

• جهان پیری‌ست که از شورِ جوانی دور افتاده

• دلم در حسرتِ ساقی، در این ناجور افتاده

• همه عالم تماشا می‌کنند این حالِ شیدا را 

ولی پروانه ای هستم که دور از نور افتاده 

• نمی‌دانی چه جانی هست در رقصِ شرابی که

به ما‌ دادند و گفتند و حال  ما منفور افتاده

• مپوشان روی خود از من، که این چشمانِ سرگردان

• به غیر از آستانت از همه رنجور افتاده

• بگو با ما که رازِ ماندنِ عشقِ تو در دل چیست؟

• که حتی بعدِ مرگم عطر تو در گور افتاده

داوود محمدکیا

author-avatar

درباره داوود محمدکیا

داوود محمدکیا شاعر طراح سایت

یک نظر در “جهان پیری ست

  1. شقایق گفت:

    بسیار عالی 👏👏👏🌹

پاسخ دادن به شقایق لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *