به لبخند تو زندگی پر توان است
به اخم تو اردیبهشت هم ، خزان است
لبت خندهی صبح، عطرت بهاری
تو گرما و نوری که در کهکشان است
ز عمق نگاهت دلم زنده گردد
همه شوق من، پر زدن در کران است
جهان را تو معماری و خود ندانی
که من دیده ام هر چه گفتی همان است
بمان با ستاره و خورشید شب باش
که چشمی تو را دید فردا جوان است
داوود محمدکیا
احسنت 👏👏👏👏👌👌👌