نه آنکه پاکتر است

نه آنکه پاکتر است از دگر، خدا دارد

خدا، رفیقِ دلِ خستهی گنهکار است…

اگرچه سینهی ما پر ز دود و تاریکیست

خدا چراغِ همین خانههای تبدار است

کسی به سجده بیاید، خدای رحمان است

که توبه توبه به ایمان خدا سزاوار است

نه اهل ناز، نه اهل نیاز را سنجید

که ابر میان کویرش آبدار است

به نام هر که خطا کرد، مهربانی کرد

خدای خوبِ بدِ ما، همین نگهدار است…

کسی که روی خودش را ز ما نپوشیدهست

همیشه پشتِ همین پردههای تکرار است

به جرمِ آنکه خطا کرده ای، نرو دورش

که بخشش از دلِ او، بیشتر از انکار است

به ما نگفت: نباشی، به ما نگفت: برو

خدا نگفته “برو”، هیچوقت… «بیدار» است

اگرچه راهِ من و آسمان، جدا افتاد

دوباره پل زده بین دلم، و دیدار است

داوود محمدکیا

سروده شده توسط شاعر داوود محمدکیا