در آینه ها شکوه سنگی پیداست

در آینه‌ها شکوهِ سنگی پیداست

از عمقِ دلِ زمین، چراغی برجاست

بر طاقِ فلک ستاره ای گر باشد

چون جلوه ای از توست، که در تو پیداست

هر تکه‌ی الماس، جهانی زِ شکوه ست

چون قطره‌ی نوری زِ وجودت برخاست

زیباتر از الماس، زمین خواست که داد

چون تکه ی گوهری که دنیا می خواست 

اما چه بود ارزشِ یک سنگِ گران‌

چون نیست جمال تو ، در آن ناپیداست

داوود محمدکیا