به راه یاری اگر خویش را فدا کنی

به راه یاری اگر خویش را فدا کنی

به هر قدم اثری از خدا خدا کنی

ز خونِ خویش اگر جانِ دیگری دادی

به دفتر عمر یاد خود بقا کنی

به رسم و شکوهِ لباس و نام نبود آدمی

که در سکوت، دلِ خسته را دوا کنی

اگر شکست رسید و تو خنده بر لب زدی

به جای ناله، به صبر و رضا، صفا کنی

چه باک اگر تنِ خاکی به خاک بنشیند؟

تو جاودانه شدی، چون وفا، وفا کنی

داوود محمدکیا