دیوان اشعار, رباعیات داوود محمدکیا

دل بی نور

در چهره‌ی دانشش، دلِی بی‌نور است،

عمقِ سخنش، نپخته ای، مغرور است

آن کس که زِ خود هنوز غافل باشد،

هر چند که استاد بود، مزدور است.

داوود محمدکیا

author-avatar

درباره داوود محمدکیا

داوود محمدکیا شاعر طراح سایت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *