خدایا چرا لج‌ میکنی؟

به اذانی و کتابی ز تو قانع بودیم

رو به سمتی به قنونی راکع بودیم

تو خدا بودی و ما هیچ ندیدیم و فقط

ما به نا دیدن تو باز خاضع بودیم

کرمت مصلحتِ دیدن و پوشاندن بود

ما به امّیدِ همین همیشه تابع بودیم

در همین بیت بگویم که تو دیدی همه را

باز لج کردی و ما مورد واقع بودیم

داوود محمدکیا