دل از تو میگریزد و‌در

دل از تو میگریزد و در دام توست هنوز

چو موج که میرود، لیک در بند ساحل است

نگاه تو شعله ای، قلب من خشک خارزار

که یک شررش به جانم، فتاده و منزل است

نه راه پیش است، نه راه پس، در این عشق

چو گردبادی که در خویشتن، همه در گسل است

بمان که بی تو جهان، سرد و تیره چون شب

تو ماه تابانی و دیدهام به تو مایل است❌❌❌❌

داوود محمدکیا